Έχει περάσει αρκετός καιρός από τα παιχνίδια με το Ρέθυμνο. Εδικά από εκείνο το παιχνίδι στο "Παλατάκι", από το οποίο έμεινε η απορία για το εύκολο λέι απ που έχασε ο Μιχάλης Τσαϊρέλης, που τώρα, δύο σχεδόν εβδομάδες μετά λέει: «αυτό το καλάθι δεν χάνεται με τίποτα">
Ο 25χρονος φόργουορντ του ΠΑΟΚ μίλησε (στην εφημερίδα «ΣΠΟΡ του Βορρά») για τη φετινή χρονιά και έκανε τον δικό του απολογισμό κι αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι τι ακριβώς είπε για εκείνο το λέι απ που έχασε στο τέλος του αγώνα με το Ρέθυμνο. «Αυτό δεν το χάνεις ούτε στην προπόνηση. Έπρεπε να μπει αυτό το καλάθι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα κερδίζαμε – απλά στην παράταση θα πηγαίναμε – αλλά δεν μπήκε», ενώ προσπάθησε να εξηγήσει γιατί δεν κάρφωσε στη συγκεκριμένη φάση: «Δεν μπορούσα. Με ένα πόδι ούτε κάρφωμα μπορείς ούτε καλάθι. Ο τραυματισμός με είχε αφήσει πολύ πίσω. Πονούσα σε όλο τον αγώνα. Αλήθεια δεν πίστευα ποτέ ότι μπορεί να με επηρεάσει τόσο ένα διάστρεμμα. Αλλά στο τέλος εκείνου του αγώνα, ειλικρινά δεν μπορούσα».
Ο Μιχάλης Τσαϊρέλης αναφέρθηκε σε πολλά και το PAOK24, καταγράφει τις πιο σημαντικές ατάκες του…
Για τον αποκλεισμό: «Η τελευταία γεύση είναι σίγουρα πικρή. Χάλασε ίσως ο αποκλεισμός μας στα πλέι οφ τις πολύ καλές εντυπώσεις που είχαμε δημιουργήσει όλη τη σεζόν. Αλλά θεωρώ ότι στο χρόνο αυτό που πέρασε, τα περισσότερα είναι θετικά. Η γενική εικόνα της ομάδας είναι καλή. Και από την άλλη πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν ήμασταν στα πλέϊ οφ στην καλύτερη κατάσταση που μπορούσαμε να δείξουμε. Ημασταν χειρότεροι από ό,τι έπρεπε να ήμασταν. Φθάσαμε στη βρύση και δεν καταφέραμε να πιούμε νερό. Θεωρώ όμως πολύ σημαντικό ότι ακριβώς στο τέλος, όταν ήρθε αυτός ο αποκλεισμός, οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ, οι παράγοντες της ομάδας ήρθαν κοντά μας, μας έδωσαν το χέρι και μας είπαν, δεν πειράζει, του χρόνου θα κάνουμε κάτι καλύτερο. Τουλάχιστον αυτό δείχνει ότι εκτιμούν την προσπάθεια που κάναμε συνολικά. Και να ξέρουν όλοι, εμείς μέσα στην ομάδα διψούσαμε για διάκριση και επιτυχία. Βέβαια στην αρχή όταν μαζευτήκαμε 9-10 παίκτες, δεν ξέραμε πόσο εύκολα θα δέσουμε μεταξύ μας, αλλά όσο περνούσε ο καιρός και βρισκόμασταν ο ένας με τον άλλον, όταν αρχίσαμε να παίζουμε καλό μπάσκετ, τότε είπαμε ότι σαν ομάδα μπορούμε να πετύχουμε κάτι καλό. Είχαμε «χημεία» κι αυτό πηγάζει θεωρώ από τους χαρακτήρες των παικτών. Δημιουργήθηκαν πολύ στενές σχέσεις μεταξύ μας και δεν ήμασταν μόνο μία «γροθιά» μέσα στο γήπεδο, αλλά ήμασταν και μία παρέα εκτός».
Για τα θετικά στοιχεία της ομάδας: «Γνωρίζαμε ότι δεν ήμασταν σούπερ ομάδα. Λέγαμε μάλιστα ότι κουτσά - στραβά στην επίθεση κάτι θα πετύχουμε, είχαμε παίκτες με έφεση να αναλάβουν αυτό τον τομέα. Και έτσι συγκεντρωθήκαμε άπαντες στην άμυνα. Αυτή μας έδωσε τις νίκες που θέλαμε. Προσπαθήσαμε πολύ και είναι γνωστό ότι για να παίξεις καλή άμυνα χρειάζεται μεγάλη συγκέντρωση. Ετσι κατεβάζαμε το σκορ κάθε ομάδας αντιπάλου, την οποία θέλαμε να βάλουμε από κάτω. Απλά θέλαμε το χρόνο μας για να φθάσουμε σε αυτοματισμούς και αλληλοκαλύψεις. Αρχίσαμε και με σφαλιάρα στα Τρίκαλα. Μας είχε πονέσει πολύ εκείνος ο αποκλεισμός. Είχαμε βλέπετε κάνει ένα σερί με νίκες στα φιλικά και τότε είχαμε πιστέψει ότι μπορούμε να κερδίζουμε χωρίς να παίζουμε μπάσκετ. Μόλις συνήλθαμε από εκείνο το στραπάτσο, ήρθαν οι νίκες. Κερδίσαμε κι εκτός έδρας, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η αυτοπεποίθησή μας και μάλιστα αυτά τα «διπλά» μας «έχτιζαν» και το «χαρακτήρα νικητή» της ομάδας».
Για το κλίμα της ομάδας: «Μετά την απώλεια των δύο παικτών, φάνηκε πόσο σημασία είχε η «οικογένεια» στην απόδοση της ομάδας. Μας μάζεψε ο Λάζαρος σπίτι του και μας εμψύχωσε. Για να μείνουμε ενωμένοι. Μας είπε ότι πιστεύει στους Ελληνες – και ο Χάτσερ έτσι υπολογιζόταν – αλλά και ότι δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε όσο παίζουμε καλό μπάσκετ. Το καταλάβαμε ότι μπορούμε και συνεχίσαμε. Κάποια στιγμή μάλιστα όπως θυμάστε κάναμε υπολογισμούς ακόμη και για την 2η θέση μαθηματικά. Τότε λοιπόν στην αρχή μετά την φυγή των δύο βασικών ήταν λογικό κάπου να αποδιοργανωθούμε, αλλά μετά μοιράσαμε τις ευθύνες που αναλογούσαν και στους δύο που έφυγαν κι αφού σιγά – σιγά ξαναβρεθήκαμε μεταξύ μας, ήρθαν τα αποτελέσματα που θέλαμε».
Για την επόμενη σεζόν: «Δικαιώθηκα που ήρθα, το ένιωθα και το πίστευα ότι πρέπει να έρθω στον ΠΑΟΚ πριν καν υπογράψω. Σκεφτόμουν ότι είχε έρθει η ώρα να δείξω κι εγώ κάποια πράγματα. Στην παρουσίασή μου βέβαια ο Τέλης Ζουρνατζίδης έλεγε πολύ καλά για μένα, με πίστεψαν στον ΠΑΟΚ ότι μπορώ να βοηθήσω, το πίστευα κι εγώ ότι μπορώ. Ισως αλλού να μην με υπολόγιζαν ότι μπορώ να αναλάβω σημαντικό ρόλο. Με βοήθησαν όμως πολύ ο προπονητής και το κλίμα. Δούλεψα πολύ και το καλοκαίρι πριν αρχίσει η σεζόν, με βοήθησε και ο «Λάζος» ειδικά στον τομέα της αυτοπεποίθησης από την οποία αρχίζουν όλα. Είναι νωρίς ακόμη, δεν έχουμε μιλήσει. Φυσικά και είμαι θετικός, αν και είναι νωρίς. Πρέπει να τακτοποιήσουμε και κάποιες οικονομικές εκκρεμότητες. Γούσταρα να παίζω στον ΠΑΟΚ, ζήσαμε πολλά αυτή τη χρονιά και μου άρεσε».
