Σαν σήμερα, στις 7 Ιουλίου του 2007 έφυγε από τη ζωή ο Αρίσταρχος
Φουντουκίδης, σημαία και εργάτης του ΠΑΟΚ για τρεις δεκαετίες. Οι
παλιότεροι των θυμούνται ως έναν γνήσιο εκφραστή των αξιών του ΠΑΟΚ, σαν
έναν γίγαντα με καρδιά μικρού παιδιού
Σε ηλικία 65 ετών προδόθηκε από την καρδιά του την ώρα που βοηθούσε ένα φίλο του σε οικοδομικές εργασίες στη Νέα Καλλικράτεια. Ο θάνατός του συγκλόνισε την οικογένεια του ΠΑΟΚ και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα.
Ο Φουντουκίδης γεννήθηκε το 1942 στον Άγιο Παντελεήμονα Κιλκίς. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 18 ετών στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και το 1963 μεταγράφηκε στη ΜΕΝΤ, απ όπου τον απέκτησε ο ΠΑΟΚ το 1966. «Δύο πεντακοσάρικα κόστισε η μεταγραφή μου στον ΠΑΟΚ και μου τα είχε βάλει στην τσέπη χωρίς να το θέλω ο τότε ταμίας του Αρθούρος Μαρδικιάν», έλεγε ο ίδιος. Προπονητής εκείνης της περιόδου ήταν ο Νίκος Πάγκαλος, που είχε βοηθό τον πρώην προπονητή της ΜΕΝΤ, Δημήτρη Καλογιάννη.
Στα πρώτα του βήματα αγωνίστηκε ως σέντερ φορ, όμως στον ΠΑΟΚ καθιερώθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Επί δώδεκα χρόνια τίμησε τα χρώματα του Δικέφαλου και κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (1976) και δύο Κύπελλα Ελλάδος (1972, 1974). Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το καλοκαίρι του 1978, συμπληρώνοντας 351 συμμετοχές στην Α εθνική (337 με ΠΑΟΚ και 14 με Απόλλωνα Καλαμαριάς). Πέτυχε συνολικά 20 γκολ (18 με τον ΠΑΟΚ και 2 με τον Απόλλωνα).
Από τον αγωνιστικό χώρο βρέθηκε στον πάγκο του ΠΑΟΚ και τη σεζόν 1980-81 ήταν βοηθός του Γκιούλα Λόραντ. Ο σπουδαίος Ούγγρος έφυγε από τη ζωή στα χέρια του Φουντουκίδη, όταν σταμάτησε η καρδιά του μπροστά στον πάγκο στις 31 Μάιου 1981. «Για μένα ο Λόραντ δεν πέθανε, αλλά ξεψύχησε. Ήξερε ότι έχει πρόβλημα με την καρδιά του και δεν πήγαινε στον γιατρό», έλεγε ο Φουντουκίδης, ο οποίος κατέβασε τον ΠΑΟΚ στον χαμένο τελικό του 1981, κόντρα στον Ολυμπιακό.
Η οικογένεια του ΠΑΟΚ και οι πρώην συμπαίκτες του τον λάτρευαν. Ο Γιάννης Γούναρης τον είχε χαρακτηρίσει «γίγαντα με καρδιά μικρού παιδιού», ο Κώστας Ιωσηφίδης τον θεωρούσε «τέλειο χαρακτήρα ως συμπαίκτη και ως προπονητή» και ο Αχιλλέας Ασλανίδης είχε πει ότι ήταν «ο πιο πιστός ποδοσφαιριστής για το μεγαλείο του ΠΑΟΚ. Αποτελούσε τον μπασίστα της ορχήστρας του ΠΑΟΚ και δεν τιμήθηκε όπως θα έπρεπε».
Σε ηλικία 65 ετών προδόθηκε από την καρδιά του την ώρα που βοηθούσε ένα φίλο του σε οικοδομικές εργασίες στη Νέα Καλλικράτεια. Ο θάνατός του συγκλόνισε την οικογένεια του ΠΑΟΚ και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα.
Ο Φουντουκίδης γεννήθηκε το 1942 στον Άγιο Παντελεήμονα Κιλκίς. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 18 ετών στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και το 1963 μεταγράφηκε στη ΜΕΝΤ, απ όπου τον απέκτησε ο ΠΑΟΚ το 1966. «Δύο πεντακοσάρικα κόστισε η μεταγραφή μου στον ΠΑΟΚ και μου τα είχε βάλει στην τσέπη χωρίς να το θέλω ο τότε ταμίας του Αρθούρος Μαρδικιάν», έλεγε ο ίδιος. Προπονητής εκείνης της περιόδου ήταν ο Νίκος Πάγκαλος, που είχε βοηθό τον πρώην προπονητή της ΜΕΝΤ, Δημήτρη Καλογιάννη.
Στα πρώτα του βήματα αγωνίστηκε ως σέντερ φορ, όμως στον ΠΑΟΚ καθιερώθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Επί δώδεκα χρόνια τίμησε τα χρώματα του Δικέφαλου και κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (1976) και δύο Κύπελλα Ελλάδος (1972, 1974). Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το καλοκαίρι του 1978, συμπληρώνοντας 351 συμμετοχές στην Α εθνική (337 με ΠΑΟΚ και 14 με Απόλλωνα Καλαμαριάς). Πέτυχε συνολικά 20 γκολ (18 με τον ΠΑΟΚ και 2 με τον Απόλλωνα).
Από τον αγωνιστικό χώρο βρέθηκε στον πάγκο του ΠΑΟΚ και τη σεζόν 1980-81 ήταν βοηθός του Γκιούλα Λόραντ. Ο σπουδαίος Ούγγρος έφυγε από τη ζωή στα χέρια του Φουντουκίδη, όταν σταμάτησε η καρδιά του μπροστά στον πάγκο στις 31 Μάιου 1981. «Για μένα ο Λόραντ δεν πέθανε, αλλά ξεψύχησε. Ήξερε ότι έχει πρόβλημα με την καρδιά του και δεν πήγαινε στον γιατρό», έλεγε ο Φουντουκίδης, ο οποίος κατέβασε τον ΠΑΟΚ στον χαμένο τελικό του 1981, κόντρα στον Ολυμπιακό.
Η οικογένεια του ΠΑΟΚ και οι πρώην συμπαίκτες του τον λάτρευαν. Ο Γιάννης Γούναρης τον είχε χαρακτηρίσει «γίγαντα με καρδιά μικρού παιδιού», ο Κώστας Ιωσηφίδης τον θεωρούσε «τέλειο χαρακτήρα ως συμπαίκτη και ως προπονητή» και ο Αχιλλέας Ασλανίδης είχε πει ότι ήταν «ο πιο πιστός ποδοσφαιριστής για το μεγαλείο του ΠΑΟΚ. Αποτελούσε τον μπασίστα της ορχήστρας του ΠΑΟΚ και δεν τιμήθηκε όπως θα έπρεπε».






