Ο ΠΑΟΚ δοκιμάζεται την Κυριακή στο "Γεντί Κουλέ"... Ίσως δεν υπάρχει πιο μακάβρια ιστορία γηπέδου, από αυτήν του γηπέδου του ΟΦΗ, που χτίστηκε πάνω σε τρία νεκροταφεία, ένα χριστιανικό, ένα εβραϊκό και ένα αρμένικο.
Η ιστορία ξεκινά λίγο μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι τότε, οι Κρητικοί αγωνίζονταν στο γήπεδο της Ελευθερίας, το οποίο όμως δεν χωρούσε πολλούς φιλάθλους. Ο πρόεδρος Μανώλης Παπακαλιάτης, αναζητούσε οικόπεδο για γήπεδο και τελικά κατέληξε ότι ο ιδανικός χώρος θα ήταν τα χωράφια, που κάλυπταν το παλιό νεκροταφείο. Χώρος που προοριζόταν για να δοθεί σε πρόσφυγες.
Ένα πρωινό του 1949, μια ντουζίνα ανθρώπων της ομάδας πήγε στην περιοχή, πήρε τα μέτρα και πραξικοπηματικά κάρφωσε πασσάλους τους οποίους ένωσε με μια κορδέλα. Στο στίγμα της κορδέλας βρίσκεται το σημερινό γήπεδο. Όταν ξεκίνησαν οι εργασίες εκσκαφής άρχισαν και τα προβλήματα. Στο χώρο υπήρχαν δύο κρατήρες, μέσα στους οποίους οι Γερμανοί έκρυβαν τα πυροβόλα τους κατά τη διάρκεια του Πολέμου, ενώ όταν μπήκε η μπουλντόζα άρχισαν να ξεφυτρώνουν οι ταφόπετρες. Μαζί με το χώμα ανασκάπτονταν οστά δημιουργώντας μια "παράξενη" κατάσταση για τους εργάτες.
Το 1951 το γήπεδο ήταν έτοιμο και εγκαινιάστηκε, αλλά τότε ξεκίνησαν τα γραφειοκρατικά προβλήματα. Το υπουργείο Οικισμού θυμήθηκε ότι ο χώρος προοριζόταν για τους πρόσφυγες και ξεκίνησε τη διανομή των αγροτεμαχίων. Το πρόβλημα λύθηκε γρήγορα, αλλά προέκυψε άλλο όταν εμφανίστηκε μια Ισραηλίτισσα, που ζητούσε τα δικαιώματα του εβραϊκού νεκροταφείου, πάνω στο οποίο βρισκόταν το γήπεδο. Μετά από μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες τη λύση έδωσε το 1969 ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού της Χούντας Κωνσταντίνος Ασλανίδης, που πλήρωσε 1.200.000 δρχ. στην Ισραηλίτισσα και στη συνέχεια παραχώρησε την έκταση οριστικά στον ΟΦΗ.
Ένα πρωινό του 1949, μια ντουζίνα ανθρώπων της ομάδας πήγε στην περιοχή, πήρε τα μέτρα και πραξικοπηματικά κάρφωσε πασσάλους τους οποίους ένωσε με μια κορδέλα. Στο στίγμα της κορδέλας βρίσκεται το σημερινό γήπεδο. Όταν ξεκίνησαν οι εργασίες εκσκαφής άρχισαν και τα προβλήματα. Στο χώρο υπήρχαν δύο κρατήρες, μέσα στους οποίους οι Γερμανοί έκρυβαν τα πυροβόλα τους κατά τη διάρκεια του Πολέμου, ενώ όταν μπήκε η μπουλντόζα άρχισαν να ξεφυτρώνουν οι ταφόπετρες. Μαζί με το χώμα ανασκάπτονταν οστά δημιουργώντας μια "παράξενη" κατάσταση για τους εργάτες.
Το 1951 το γήπεδο ήταν έτοιμο και εγκαινιάστηκε, αλλά τότε ξεκίνησαν τα γραφειοκρατικά προβλήματα. Το υπουργείο Οικισμού θυμήθηκε ότι ο χώρος προοριζόταν για τους πρόσφυγες και ξεκίνησε τη διανομή των αγροτεμαχίων. Το πρόβλημα λύθηκε γρήγορα, αλλά προέκυψε άλλο όταν εμφανίστηκε μια Ισραηλίτισσα, που ζητούσε τα δικαιώματα του εβραϊκού νεκροταφείου, πάνω στο οποίο βρισκόταν το γήπεδο. Μετά από μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες τη λύση έδωσε το 1969 ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού της Χούντας Κωνσταντίνος Ασλανίδης, που πλήρωσε 1.200.000 δρχ. στην Ισραηλίτισσα και στη συνέχεια παραχώρησε την έκταση οριστικά στον ΟΦΗ.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου