Σύμπτωση-παράδοση ή κάτι άλλο;

 

Ένα εντυπωσιακό και χρόνιο φαινόμενο προκύπτει από την μεταγραφική ενίσχυση του ΠΑΟΚ με ξένους ποδοσφαιριστές. Γίνεται κάτι το οποίο χρίζει εξήγησης…

 

 

Με αφορμή και την προσπάθεια του ΠΑΟΚ να αποκτήσει τον Μάρτενς της Άλκμααρ και τον Ενόχ του Άγιαξ, δύο παίκτες δηλαδή που τους αντιμετώπισε με τις ομάδες τους, μπορούμε να θυμηθούμε πολλές άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Ξένους παίκτες δηλαδή που αποκτήθηκαν από τον ΠΑΟΚ μετά την παρουσίας τους σε αντιπάλους του Δικεφάλου και στο Ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά και στην Ευρώπη.

Για να θυμηθούμε ανά χρονιά (τις τελευταίες έξι) και ρόστερ :

2013-2014
Χακόμπο, Λίνο, Στοχ, Ολίσε, Λούκας, Νέτσιντ!!

2012-2013
Ιτάνζ, Ετό, Ρομπέρ.

2011-2012
Κρέσιτς, Τσιρίλο, Σνάουτσνερ, Λεονάρντο, Ίβιτς.

2010-2011
Ζουέλα, Βιτόλο, Φιλομένο.

2009-2010
Μουν, Αμπουμπακάρι, Εντίνιο.

2008-2009
Μπακαγιόκο.
  
Ο ΠΑΟΚ λοιπόν πολλές από τις επιλογές ξένων παικτών του, προφανώς επιλέγει να τις κάνει από ομάδες που τις έχει αντιμετωπίσει, αφού είναι σαφώς λιγότερες οι περιπτώσεις εντελώς άγνωστων παικτών για τους οποίους και το κοινό δεν έχει τόσο καλή γνώση.

Για φέτος ειδικά, αν ο ΠΑΟΚ αποκτήσει και τους Μάρτενς – Ενόχ, θα έχει οκτώ ξένους παίκτες με τους οποίους έχει τεθεί και αντίπαλος!

Όλο αυτό μπορεί να είναι τυχαίο… Ίσως όλο αυτό να γίνεται εσκεμμένα για να περιορίζεται το ρίσκο… Ίσως βέβαια και να φταίει το μικρό σκάουτινγκ που γίνονται μέχρι τώρα, γεγονός που περιόριζε τις επιλογές από την Ευρωπαϊκή, Αφρικανική ή Λατινοαμερικάνικη αγορά.