Οι λειτουργίες των παικτών με τον Άγγελο στον πάγκο.

Πέρασε λοιπόν και το πρώτο παιχνίδι του ΠΑΟΚ στους ομίλους του Europa League όπου μετά το εντυπωσιακό 6-1 επί της Μίνσκ μπορούμε να διατυπώσουμε μια άποψη για τα πεπραγμένα των παικτών με τον Άγγελο στον πάγκο. Αρχικά κάτι πολύ σημαντικό είναι ότι ο προπονητής της ομάδας τρέχει μαζί με τους παίκτες. Συμμετέχει δηλαδή στην φυσική κατάσταση μαζί τους. Δεν είναι ο προπονητής που θα σκάει μούρη με το κουστουμάκι του και θα αφήνει τους βοηθούς του να κάνουν την προπόνηση, αλλά φοράει κανονικά την φόρμα του και συμμετέχει ενεργά στην προπόνηση.




Οι ελλείψεις πάντος στην αμυντική γραμμή της ομάδας ακόμα δεν έχουν προβληματίσει γιατί υπάρχει σταθεροποίηση σε όλες τις γραμμές και γιατί μπροστά από την άμυνα, στο κέντρο θα υπάρχει πάντα σχεδόν πάντα ένας βαρύς και ένας γρήγορος παίκτης . Ακόμα και με τον Τζαβέλλα και τον Σκόνδρα σε θέση κεντρικών αμυντικών η ομάδα δεν εκτέθηκε σε κανέναν από τα πρόσφατα ματς.

Στη μεσαία γραμμή η παρουσία του έμπειρου Κάτσε φαίνεται να καθαρίζει όλο το μήκος και πλάτος του αγωνιστικού χώρου και αν υπάρχει δίπλα του ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος Σαββίδης τότε το γήπεδο φένεται να μοιάζει με κατηφόρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των δύο παικτών, είναι η παρουσία τους μαζί στο παιχνίδι με την Νάπολι, όπου για περίπου 20 λεπτά ο ΠΑΟΚ βρισκόταν παντού στο γήπεδο χάρη στην παρουσία των δυο, που μόλις η Νάπολι προσπαθούσε να οργανώσει μια επίθεση, αυτοί έκοβαν και μοίραζαν μπροστά το παιχνίδι. Στο πρόσφατο αγώνα με την Ντιναμό, η τριπλέτα Κάτσε, Τζανδάρης, Τζιόλης είδαμε αλληλοκαλύψεις όταν ανέβαιναν τα μπάκ ή ο Τζιόλης. Στα τελευταία 10 λεπτά είδαμε πολλές φορές να παίζει πιο μπροστά από όλους τον Τζανδάρη αποδιοργανώνοντας την αντίπαλη άμυνα καθώς υπήρχαν παίκτες πάνω στον Κλάους.

Για τον Μακ ότι και να πούμε θα είναι λίγο, γιατί στο ένας με έναν δεν μπορεί να τον πιάσει κανένας, αναγκάζοντας την αντίπαλη ομάδα να βγάζει παίκτες πάνω και να αφήνει άλλους χώρους κενούς. Ο Σάλπι τρέχει πάνω κάτω και χάρη στη ταχύτητά του μπορεί και δημιουργεί συχνά ρίγματα. Ο Περέιρα που δεν χρειάστηκε καθόλου χρόνο προσαρμογής χάρη στην ταχύτητα του, μπορεί να παίξει παραγωγικό ρόλο όταν βρίσκεται μπροστά από τον Κλάους και δημιουργικό όταν βρίσκεται πίσω του.

Η μεγάλη αποκάλυψη φέτος είναι ο Κλάους, γιατί στις μέρες Άγγελου στην ομάδα δεν κάθεται μπροστά περιμένοντας να έρθει η μπάλα στα πόδια του, αλλά γυρίζει πιο πίσω να κουβαλήσει την μπάλα και να μοιράσει πάσες στους συμπαίκτες του. Αυτό ακριβώς χαλάει την αντίπαλη άμυνα, γιατί όταν βλέπεις τον σέντερ φόρ να παίζει κοντά στο κέντρο χάνεις από τα μάτια σου τους κρυφούς κυνηγούς όπως είναι ο Μάκ και ο Περέιρα.

Οι αλλαγές του Σκόνδρα με τον Ράτς γίνονται ανάλογα με την ροή του αγώνα όποτε αυτό χρειάζεται. Μπορεί ο Αναστασιάδης να θέλει κάποια στιγμή να βγάζουν μπαλιές μπροστά, τότε ο καθένας θα παίζει στην μεριά του με στο πόδι του. Όταν ο Αναστασιάδης θέλει να προκαλέσει ρίγματα στην αντίπαλη περιοχή τότε θα τους βάλει να παίξουν με το ανάποδο πόδι.

Τέλος είδαμε πολλές φορές να κυκλοφορεί η ομάδα την μπάλα στο κέντρο και μάλιστα πολλές φορές χωρίς λόγο. Πάντα όμως υπάρχει λόγος γιατί και ο Ράτς αλλά και ο Σκόνδρας θα βγάλουν την 40άρα μπαλιά στον ξεχασμένο παίκτη που βγαίνει απο την πάνω μεριά. Παράδειγμα αποτελεί το γκόλ του Τζανδάρη που έμεινε μόνος στο γήπεδο και πλάσαρε υποδειγματικά.

Φαίνεται σιγά σιγά η δουλειά του Άγγελου Αναστασιάδη στην ομάδα γιατί όταν κερδίζεις τη Ζίμπρου με τέτοιο σκόρ λες έλα μωρέ, σιγά την ομάδα. Όταν μετά παίρνει σειρά ο Πλατανιάς λες πάλι το ίδιο. Την τρίτη και την τέταρτη φορά όμως - με Νίκη και Ντιναμό - τότε μόνο κατά τύχη δεν είναι αυτά τα σκόρ.