Πού είναι εκείνα τα χρόνια....

Η κακή απόδοση και η κακή πλευρά θεάματος από την SerieA.

Κάποτε υπήρχε Ιταλικό ποδόσφαιρο.

Έβλεπα χθες Μίλαν-Ιντερ και τίποτα δεν θύμιζε το παλιό καλό ιταλικό ποδόσφαιρο που θαυμάζε όλος ο πλανήτης. Ίσως οι δυο πιο ιστορικές ομάδες δεν είχαν τίποτα να προσφέρουν στον φίλαθλο κόσμο. Παίκτες που δεν προσφέραν τίποτα, που δεν μπορούσαν να αλλάξουν μια πάσα. Κανένας τους δεν ήταν αντάξιος τις ιστορίας αυτων των δυο ομάδων. Την κατάντια όμως του ιταλικού ποδοσφαίρου δεν την δείχνει μονο η Μίλαν και η Ιντερ που τα τελευταία χρόνια παραπαίουν αλλά ακόμα και η πρωταθλήτρια Γιουβέντους. Μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια κατακτά με άνεση το πρωτάθλημα στην Iτάλια αλλα στο Τσάμπιονς Λίγκ είναι ανύπαρκτη. Γενικότερα όμως έχω χρόνια να δω κάποια ιταλική ομάδα να διαπρέπει σε ευρωπαική διοργάνωση. Δεν θα ήταν υπερβολή να πω πως το μόνο που θυμίζει λίγο ιταλική ποδοσφαιρική κουλτούρα πλέον είναι ο Αντρέα Πίρλο. Είναι κρίμα να βλέπεις αυτην την κατάληξη ενός πρωταθλήματος που έχουν περάσει παίκτες όπως ο Μαραντόνα, Ιαν Ρας, Νεντβεντ, Μαλντινι, Κοστακούρτα, Ιντζάγκι, Ντάβιντς, Ζινταν, Ντελ Πιέρο, Ροναλντίνιο και πολλοί ακόμα. Βασικά νομίζω πως η λάμψη του ιταλικού ποδοσφαίρο ''έσβησε'' κάπου το 2010 κάτι που ελπίζω να είναι προσωρινό.