Η παιδοφιλία αφορά επίμονες και επαναλαμβανόμενες σεξουαλικές φαντασιώσεις ή συμπεριφορές που αναφέρονται σε σεξουαλική δραστηριότητα με παιδιά (νεώτερα της ηλικίας των 13 ετών). Οι φαντασιώσεις αυτές έχουν πραγματοποιηθεί και το άτομο βιώνει σημαντική δυσφορία καθώς και δυσλειτουργία στην κοινωνική, εργασιακή του ζωή ή άλλο σημαντικό τομέα της λειτουργικότητάς του.
Ο παιδόφιλος πρέπει να είναι τουλάχιστον 16 ετών και τουλάχιστον 5 έτη μεγαλύτερος από το παιδί. Σε περιπτώσεις όμως εφήβων δραστών ο περιορισμός αυτός μπορεί να μην ισχύει και η διάγνωση να δίνεται κατά περίπτωση (π.χ. δεν θεωρείται παιδόφιλος ένας 17χρονος έφηβος που διατηρεί σταθερή σεξουαλική σχέση με μια 12χρονη κοπέλα). Οι παιδόφιλοι συχνά αναφέρουν ότι έλκονται από παιδιά μιας συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας. Κατά το επίσημο διαγνωστικό εγχειρίδιο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας, οι παιδόφιλοι που έλκονται από κορίτσια προτιμούν συνήθως τις ηλικίες των 8-10 ετών, ενώ εκείνοι που έλκονται από αγόρια προτιμούν λίγο μεγαλύτερες ηλικίες. Η έλξη για κορίτσια είναι σχεδόν διπλάσια από ό, τι για αγόρια, πολλοί παιδόφιλοι όμως διεγείρονται σεξουαλικά από παιδιά και των δύο φύλων.
Παράλληλα, αρκετοί παιδόφιλοι έλκονται αποκλειστικά από παιδιά, ενώ άλλοι και από ενήλικες. Οι παιδόφιλοι συχνά περιορίζουν τη δραστηριότητά τους στο να γδύνουν το παιδί και να το κοιτούν, να γδύνονται οι ίδιοι, να αυνανίζονται παρουσία του, ή να το χαϊδεύουν τρυφερά και να το αγκαλιάζουν. Άλλοι όμως μπορεί να επιχειρούν κολπική διείσδυση, στοματικό έρωτα, πρωκτική επαφή, ή να χαϊδεύουν/ διεισδύουν με τα δάκτυλά τους, με ξένα αντικείμενα εξασκώντας εκάστοτε πίεση και βία προκειμένου να καταφέρουν το σκοπό τους. Οι απόπειρες αυτές ερμηνεύονται συνήθως στα παιδιά με διάφορες δικαιολογίες και εκλογικεύσεις, π.χ. ότι έχουν εκπαιδευτική αξία, ότι το ίδιο λαμβάνει σεξουαλική ευχαρίστηση από αυτές ή ότι εκείνο ήταν σεξουαλικά προκλητικό και προκάλεσε τις συγκεκριμένες πράξεις.
Σχετικά ζητήματα είναι ευρέως γνωστά και από την παιδοφιλική πορνογραφία. Ο παιδόφιλος μπορεί να περιορίζει την παιδοφιλική του δραστηριότητα στα παιδιά του, τα θετά παιδιά του, άλλα συγγενικά πρόσωπα, ή να θυματοποιεί και παιδιά εκτός του ευρύτερου συγγενικού του περιβάλλοντος. Πολλοί παιδόφιλοι απειλούν το παιδί για να αποφύγουν την αποκάλυψή τους. Άλλοι θυματοποιούν τα παιδιά αναπτύσσοντας πολύπλοκες τεχνικές για να έρχονται σε επαφή μαζί τους, π.χ., κερδίζουν την εμπιστοσύνη της μητέρας τους, παντρεύονται τη μητέρα ενός πολύ ελκυστικού παιδιού, ανταλλάσσουν παιδιά με άλλους που εκδηλώνουν την ίδια διαταραχή ή, σε άλλες περιπτώσεις, υιοθετούν παιδιά από χώρες του τρίτου κόσμου ή απαγάγουν παιδιά από ξένους. Εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις που σχετίζονται με σεξουαλικό σαδισμό ο παιδόφιλος είναι συνήθως πολύ γενναιόδωρος και ευαίσθητος στις ανάγκες του παιδιού αποσκοπώντας να κερδίσει τη συμπάθεια, το ενδιαφέρον, την αφοσίωσή του, και να αποφύγει την αποκάλυψή του. Οι παιδοφιλικές τάσεις εκδηλώνονται αρχικά κατά την εφηβική ηλικία. Πολλοί παιδόφιλοι όμως αναφέρουν ότι δεν είχαν νιώσει έλξη για παιδιά μέχρι τη μέση ηλικία. Η πορεία των παιδοφιλικών παρορμήσεων είναι συνήθως χρόνια, ιδιαίτερα για όσους έλκονται από αγόρια. Η συχνότητα εκδήλωσης όμως της παιδοφιλικής συμπεριφοράς συνήθως κυμαίνεται ανάλογα με τα επίπεδα ψυχοκοινωνικού στρες. Τέλος η πλειοψηφία των παιδόφιλων έχουν υπάρξει και οι ίδιοι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική τους ηλικία.
Αιτιολογία
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες αναφορικά με τις αιτίες της παιδοφιλίας. Ένας μικρός αριθμός ερευνητών αποδίδουν την παιδοφιλία μαζί με τις άλλες μορφές παραφιλίας, σε βιολογικούς παράγοντες. Υποστηρίζουν ότι η τεστοστερόνη, μία από τις ανδρικές ορμόνες, προδιαθέτει τους άντρες να αναπτύσσουν παρεκκλίνουσες σεξουαλικές συμπεριφορές. Όσο αφορά στους γενετικούς παράγοντες, τα ερευνητικά δεδομένα δεν έχει υποδείξει κάποιο γονίδιο που να σχετίζεται με την παιδοφιλία. Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι η παιδοφιλία οφείλεται σε ψυχοκοινωνικούς παράγοντες παρά σε βιολογικά χαρακτηριστικά. Κάποιοι πιστεύουν ότι η παιδοφιλία είναι το αποτέλεσμα σεξουαλικής κακοποίησης του ατόμου κατά την παιδική ηλικία. Άλλοι πιστεύουν ότι απορρέει από το είδος της αλληλεπίδρασης που είχε το άτομο με τους γονείς του κατά τα πρώιμα χρόνια της ζωής του. Κάποιοι ερευνητές αποδίδουν την παιδοφιλία σε καθυστερημένη συναισθηματική ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει ότι ο παιδόφιλος έλκεται από παιδιά επειδή δεν έχει προλάβει να ωριμάσει ψυχολογικά. Μερικοί θεωρούν ότι η παιδοφιλία είναι αποτέλεσμα μιας διαστρεβλωμένης ανάγκης για κυριαρχία πάνω στο σεξουαλικό σύντροφο. Επειδή τα παιδιά είναι μικρότερα και συνήθως πιο αδύναμα από τους ενήλικες, μπορούν να θεωρηθούν ως μη απειλητικοί υποψήφιοι παρτενέρ. Αυτή η παρόρμηση για κυριαρχία θεωρείται κάποιες φορές ότι εξηγεί το γεγονός πως οι περισσότεροι παιδόφιλοι είναι άντρες.
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του παιδόφιλου
Ο παιδόφιλος συχνά είναι πολύ ελκυστικός στα παιδιά που αποτελούν υποψήφια θύματα. Μπορεί να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του σε αθλητικές ομάδες, ομάδες προσκόπων, θρησκευτικές ή πολιτικές οργανώσεις που αφορούν τους νέους. Σε κάποιες περιπτώσεις, παιδόφιλοι που έλκονται από παιδιά του ευρύτερου οικογενειακού τους περιβάλλοντος, μπορεί να προσφερθούν στους συγγενείς τους για τη φύλαξη των παιδιών. Συχνά έχουν καλές διαπροσωπικές ικανότητες με τα παιδιά και μπορούν εύκολα να κερδίσουν τη εμπιστοσύνη τους. Κάποιοι παιδόφιλοι κάνουν εκλογικεύσεις ή φτιάχνουν δικαιολογίες που τους επιτρέπουν να αποφεύγουν την ανάληψη ευθύνης για τις πράξεις τους. Μπορεί να κατηγορήσουν τα παιδιά επειδή είναι πολύ ελκυστικά ή σεξουαλικώς προκλητικά. Επίσης μπορεί να υποστηρίζουν ότι «διδάσκουν» στο παιδί «τα μυστικά της ζωής» ή «την αγάπη». Αυτή η εκλογίκευση συχνά γίνεται από παιδόφιλους που έχουν παρενοχλήσει παιδιά του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Όλες αυτές οι εκλογικεύσεις συναντώνται στην παιδική πορνογραφία.
Διαγνωστικά στοιχεία
Διαγνωστικά κριτήρια Σύμφωνα με το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών διαταραχών (DSM-IV), τα διαγνωστικά κριτήρια της παιδοφιλίας είναι: 1. Για μια περίοδο τουλάχιστον 6 μηνών, επανειλημμένες, έντονες και σεξουαλικά διεγερτικές φαντασιώσεις, σεξουαλικές παρορμήσεις ή συμπεριφορές που αφορούν σεξουαλική δραστηριότητα με ένα παιδί ή παιδιά προεφηβικής ηλικίας (13 ετών ή μικρότερα). 2. Οι φαντασιώσεις, σεξουαλικές παρορμήσεις ή συμπεριφορές προκαλούν κλινικά σημαντική υποκειμενική ενόχληση ή βλάβη στον κοινωνικό, επαγγελματικό ή σε άλλους σημαντικούς τομείς της καθημερινής λειτουργικότητας. 3. Το άτομο είναι τουλάχιστον 16 ετών και τουλάχιστον 5 χρόνια μεγαλύτερο από το παιδί ή τα παιδιά που αποτελούν τα αντικείμενα προσοχής ή σεξουαλικής δραστηριότητας. *Διάγνωση παιδοφιλίας δεν μπορεί να αποδοθεί σε ένα άτομο που βρίσκεται στην όψιμη εφηβεία (17 έως 19 ετών) το οποίο έχει σεξουαλική σχέση με ένα άτομο 12 ή 13 ετών.
Το ψυχολογικό υπόβαθρο
Οι παιδόφιλοι φαίνεται να έχουν ναρκισσιστικά και αντικοινωνικά (ψυχοπαθητικά) χαρακτηριστικά. Δεν έχουν ενσυναίσθηση (δηλ. ικανότητα να μπαίνουν στη θέση του άλλου και να κατανοούν πώς νιώθει, πώς σκέπτεται κ.ο.κ.) για τα θύματά τους, ούτε μετανοούν για τις πράξεις τους. Η παιδοφιλία είναι στην ουσία αυτοερωτική, αν λάβουμε υπόψη ότι ο παιδόφιλος χρησιμοποιεί τα σώματα των παιδιών για να αυνανιστεί. Έτσι εξηγείται η επιτυχία του διαδικτύου στον κύκλο των παιδόφιλων: προσφέρει εξαϋλωμένο, ανώνυμο, αυνανιστικό σεξ. Τα παιδιά στο διαδίκτυο είναι απλά αναπαραστάσεις – συχνά τίποτα παραπάνω από ερωτικές φωτογραφίες και ονόματα οθονών. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι οι παιδόφιλοι δεν δελεάζονται από τα παιδιά αυτά καθαυτά, από το σώμα τους ή από την εκκολαπτόμενη σεξουαλικότητά τους. Αντίθετα, οι παιδόφιλοι έλκονται απ’ αυτό που συμβολίζουν τα παιδιά, απ’ αυτό που αντιπροσωπεύουν και εκπροσωπούν. Σε παλαιότερες εποχές, οι γυναίκες αποτελούσαν (σεξουαλικό) σύμβολο της παιδικότητας. Με την εμφάνιση όμως του φεμινισμού και της ισότητας των δύο φύλων, οι γυναίκες έχασαν τον παραδοσιακό τους ρόλο ως κοινωνικώς αποδεκτά και επιτρεπτά σεξουαλικά «παιδικά υποκατάστατα». Ίσως αυτή η κοινωνική αναστάτωση να έχει σχέση με την αύξηση της παιδοφιλίας παγκοσμίως.
Οδηγίες τι πρέπει να κάνετε
Η κύρια μέθοδος πρόληψης της παιδοφιλίας είναι η αποφυγή καταστάσεων που μπορεί να ευνοούν παιδοφιλικές συμπεριφορές. Τα παιδιά γενικά δεν θα πρέπει να αφήνονται μόνα τους με αγνώστους. Είναι προτιμότερο οι γονείς να επιβλέπουν τις συναναστροφές των παιδιών χωρίς βέβαια να τα τρομοκρατούν. Τα άτομα που φροντίζουν ή φυλάσσουν το παιδί, κατά την απουσία των γονέων θα πρέπει να είναι αξιόπιστα. Χρειάζεται εκπαίδευση ώστε τα παιδιά να μάθουν να αποφεύγουν καταστάσεις που τα κάνουν ευάλωτα σε παιδόφιλους. Πρέπει να μάθουν να προστατεύονται όταν αντιμετωπίζουν μια δυσάρεστη κατάσταση – να βάζουν τις φωνές, να τρέχουν και να ζητάνε βοήθεια. Επίσης οι ενήλικοι που εργάζονται με νέους χρειάζεται να μάθουν να αποφεύγουν καταστάσεις που μπορεί να θεωρηθεί ότι εξυπηρετούν παιδοφιλικούς σκοπούς. Τα περισσότερα παιδιά που παρενοχλούνται σεξουαλικά γνωρίζουν το θύτη, οπότε δεν αρκεί η σύσταση των γονέων προς τα παιδιά τους να μην εμπιστεύονται αγνώστους. Θα πρέπει να πείτε στο παιδί ότι κανένας ενήλικας δεν θα πρέπει να τα αγγίζει ή να τους ζητάει να τον αγγίξουν, με οποιονδήποτε τρόπο που τα φέρνει σε αμηχανία, τα αναστατώνει ή τα τρομάζει. Μάθετε στα παιδιά να λένε «όχι» σε ανάλογες περιπτώσεις και να σας το αναφέρουν αμέσως εάν τους συμβεί κάτι τέτοιο. Επίσης πρέπει να τους μάθετε ότι κανένας ενήλικας δεν θα πρέπει ποτέ να τους ζητήσει να κρατήσουν μυστικό ένα άγγιγμα ή ένα φιλί. Συχνά οι παιδόφιλοι επιλέγουν μονογονεϊκές οικογένειες, όπου οι μητέρες μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευγνώμονες για την προσφερόμενη βοήθεια στη φύλαξη του παιδιού τους. Γενικά, θα πρέπει να είστε καχύποπτοι με κάποιον που δείχνει υπερβολικό ενδιαφέρον για τα παιδιά σας, ιδιαίτερα αν επιδιώκει να βρίσκεται μόνος μαζί τους. Για να προστατέψετε τα παιδιά από το ενδεχόμενο απαγωγής, μπορείτε να τους πείτε να μην πλησιάζουν ποτέ σ’ ένα αυτοκίνητο, αν κάποιος οδηγός σταματήσει και τους ζητήσει οδηγίες.
Επειδή οι παιδόφιλοι δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο, είναι σκόπιμο να επιβλέπετε τι κάνουν τα παιδιά σας στον υπολογιστή τους. Πείτε τους να μην συναντιούνται ποτέ κατ’ ιδίαν με οποιονδήποτε έχουν γνωρίσει μέσω του διαδικτύου και να μη δίνουν προσωπικές πληροφορίες, όπως το που κατοικούν. Επίσης τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν τι να κάνουν αν χαθούν. Μπορείτε να τους δώσετε μια προπληρωμένη τηλεφωνική κάρτα για να τη χρησιμοποιήσουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Χρειάζεται να απομνημονεύσουν τον αριθμό τηλεφώνου και τη διεύθυνσή σας. Πείτε τους να καλέσουν την αστυνομία αν δεν μπορούν να σας βρουν και να μη δέχονται ποτέ να τους μεταφέρει κάποιος άγνωστος. Αν σας περιμένουν κάπου για να τα παραλάβετε, πείτε τους να περιμένουν μέσα σ’ ένα μαγαζί ή σ’ ένα εστιατόριο – κάπου όπου υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω. Για παιδιά που έχουν παρενοχληθεί σεξουαλικά, είναι σκόπιμο οι γονείς να απευθύνονται σε ειδικούς επαγγελματίες ψυχικής υγείας, προκειμένου να επιλυθούν οποιαδήποτε συναισθηματικά προβλήματα έχουν δημιουργηθεί στο παιδί και να προστατευτεί η ψυχική του υγεία.
Το επάγγεμα του παιδόφιλου
Αν και δεν έχει οριοθετηθεί ποια επαγγέλματα ασκουν οι παιδόφιλοι εν τούτοις στατιστικά παιδόφιλοι απασχολούνται συνήθως με επαγγελματα που έχουν σχέση με παιδακια οπως δάσκαλοι,παιδίατροι, πιο σπάνια παιδοψυχολόγοι,νοσηλευτές,παντοπώλεις ιδιαίτερα ύποπτοι αυτοι που έχουν το κατάστημα τους κοντά σε δημοτικά σχολεία η γυμνάσια, γυμναστές.
Πηγή:paok365
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου