Ιστορικά αθλητικά και πολιτιστικά γεγονότα ζήσαμε το βράδυ της Τετάρτης, 2 Μαρτίου, στο γήπεδο της Τούμπας.
Ιστορικά από την άποψη πως από εκείνη τη στιγμή, κηρύχθηκε πόλεμος στο σύστημα του Πειραιά, στη παράγκα, στη λαμογιά και στη βρωμιά.
Πως είχε γίνει το 1821, όταν η Ελλάδα ξεκινούσε επανάσταση για την απελευθέρωσή της από τον τούρκικο ζυγό, έτσι έμελλε να γίνει και 2 μέρες πριν.
Εκείνη η νύχτα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Υπερχείλισε. Έσκασε σαν ηφαίστειο που δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο.
Ωστόσο η προπαγάνδα των ΜΜΕ καλά κρατεί, πράττοντας ό,τι είναι δυνατόν για να πέσει στα όσο πιο μαλακά μπορεί η ομάδα του Πειραιά. Πως; Σχετικά απλά.
Πρώτο θέμα (ή έστω στα πρώτα) στα δελτία ειδήσεων, είναι τα επεισόδια στη Τούμπα. Άρθρα, ρεπορτάζ, κείμενα, όλα γραμμένα και τροποποιημένα έτσι ώστε να γίνει μποϊκοτάζ στην αληθινή αιτία των επεισοδίων.
Οι ειδήσεις και οι πληροφορίες που προβάλλονται στα ΜΜΕ, προφανώς είναι λειψές. Λένε ούτε τη μισή από ολόκληρη την αλήθεια. Προβάλουν αυτά που κάνουν ''ΜΠΑΜ'' και όχι τις λεπτομέρειες, που ένας άσχετος με το ποδόσφαιρο, που ξέρει μόνο πως παίζεται με μπάλα, δεν βλέπει καν.
Εξάλλου δεν μπορούμε να αρνηθούμε το γεγονός ότι δεν έγιναν επεισόδια. Αλλά οι ηθικοί αυτουργοί μέχρι πρότινος περνάνε στο ντούκου. Αλλιώς ακούγεται η είδηση με τίτλο ''ΣΟΚ: Πεδίο μάχης η Τούμπα, έκαναν ντου και τα έσπασαν όλα οι οπαδοί του ΠΑΟΚ'' και αλλιώς ''ΣΟΚ: Όργια Παππά κατά του ΠΑΟΚ''.
Κανείς δεν λέει ότι ουσιαστικά αυτοί που προκάλεσαν τα επεισόδια δεν ήταν οι οπαδοί αλλά οι διαιτητές (ο Θεός να τους κάνει). Προκαλούσαν επί 88' λεπτά, με την Τούμπα να κρατιέται και εκτός από το μπουκάλι που πετάχτηκε στον Σίλβα ήταν τύπος και υπογραμμός. Είχε την υπομονή ο λαός του ΠΑΟΚ και την καλή διάθεση να μην προκαλέσει επεισόδια και να μη τιμωρηθεί η ομάδα του. Εξάλλου πρώτη ή τελευταία φορά θα ήταν που θα σφύραγαν έτσι;
Η αδικία είναι πλέον συνηθισμένο φαινόμενο στο Σαββατοκύριακο του κάθε ΠΑΟΚτσή. Εδώ και 10 χρόνια. Επειδή όπως είπε ο Τούντορ ορθά: «Κάποιο αποφασίζουν να μας κάνουν πλάκα τις ζωές μας. Παίζουν με μας».
Κάθε χρόνο θερίζουν τις ελπίδες και τα όνειρά μας για διεκδίκηση τίτλων. Από τον Οκτώβρη. Δεν αφήνουν τους άλλους φιλάθλους να ελπίζουν, να παθιάζονται. Τον διώχνουν από το γήπεδο. Γιατί κακά τα ψέμματα αν η ομάδα σου είναι 30 βαθμούς πίσω από τον πρώτο, χάνεται και η όρεξη. Τι να δεις;
Αυτοί οι 50-100 (δε ξέρω πόσοι ακριβώς) που μπήκαν μέσα, δεν ξύπνησαν μια μέρα για να πουν, δεν έχω τι να κάνω άρα ας πάω Τούμπα να κάνω επεισόδια και να συλληφθώ. Μαζοχιστές είναι; Η βία στα γήπεδα γεννιέται με την αδικία στους αγωνιστικούς χώρους. Τρελαίνεσαι. Σου παίρνουν το δικαίωμα να διεκδικήσεις το οτιδήποτε και το θεωρούν ιδιοκτησία τους. ''Και τι θα γινόταν αν έληγε 2-2'' ακούω γαύρους που ερωτούνε.
Τι θα γινόταν αν ο Ράμος δεν ισοφάριζε τον τελικό Τσάμπιονς Λιγκ στο 90' με κεφαλιά; Ο Ρόμπερν με την Ντόρντμουντ ένα χρόνο πριν; Η Ελλάδα στο Μουντιάλ του 2014; Ρωτάω εγώ...
Γιατί να μη λήξει 2-2; Και άμα έληγε 1-2 και κανονικά διεξάγονταν ο ημιτελικός στο Καραϊσκάκης και νικούσα 0-1; Θα έλεγες μετά τι θα γινόταν αν έληγε 2-2; Με το αν δεν κάνεις τίποτα.
Εν κατακλείδι ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι. Δε πήγαινε άλλο και καλά έκαναν οι 50-100 που σταμάτησαν την φαρσοκωμοδία. Καλά έκαναν που σταμάτησαν το θέατρο του παραλόγου. Καλά έκαναν γιατί η επιθυμία τους για την διακοπή του ματς, δε θα υπήρχε αν ο διαιτητής δεν την έτρεφε αυτήν με την 90λεπτη αδικία και σφαγή.
Πως είχε γίνει το 1821, όταν η Ελλάδα ξεκινούσε επανάσταση για την απελευθέρωσή της από τον τούρκικο ζυγό, έτσι έμελλε να γίνει και 2 μέρες πριν.
Εκείνη η νύχτα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Υπερχείλισε. Έσκασε σαν ηφαίστειο που δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο.
Ωστόσο η προπαγάνδα των ΜΜΕ καλά κρατεί, πράττοντας ό,τι είναι δυνατόν για να πέσει στα όσο πιο μαλακά μπορεί η ομάδα του Πειραιά. Πως; Σχετικά απλά.
Πρώτο θέμα (ή έστω στα πρώτα) στα δελτία ειδήσεων, είναι τα επεισόδια στη Τούμπα. Άρθρα, ρεπορτάζ, κείμενα, όλα γραμμένα και τροποποιημένα έτσι ώστε να γίνει μποϊκοτάζ στην αληθινή αιτία των επεισοδίων.
Οι ειδήσεις και οι πληροφορίες που προβάλλονται στα ΜΜΕ, προφανώς είναι λειψές. Λένε ούτε τη μισή από ολόκληρη την αλήθεια. Προβάλουν αυτά που κάνουν ''ΜΠΑΜ'' και όχι τις λεπτομέρειες, που ένας άσχετος με το ποδόσφαιρο, που ξέρει μόνο πως παίζεται με μπάλα, δεν βλέπει καν.
Εξάλλου δεν μπορούμε να αρνηθούμε το γεγονός ότι δεν έγιναν επεισόδια. Αλλά οι ηθικοί αυτουργοί μέχρι πρότινος περνάνε στο ντούκου. Αλλιώς ακούγεται η είδηση με τίτλο ''ΣΟΚ: Πεδίο μάχης η Τούμπα, έκαναν ντου και τα έσπασαν όλα οι οπαδοί του ΠΑΟΚ'' και αλλιώς ''ΣΟΚ: Όργια Παππά κατά του ΠΑΟΚ''.
Κανείς δεν λέει ότι ουσιαστικά αυτοί που προκάλεσαν τα επεισόδια δεν ήταν οι οπαδοί αλλά οι διαιτητές (ο Θεός να τους κάνει). Προκαλούσαν επί 88' λεπτά, με την Τούμπα να κρατιέται και εκτός από το μπουκάλι που πετάχτηκε στον Σίλβα ήταν τύπος και υπογραμμός. Είχε την υπομονή ο λαός του ΠΑΟΚ και την καλή διάθεση να μην προκαλέσει επεισόδια και να μη τιμωρηθεί η ομάδα του. Εξάλλου πρώτη ή τελευταία φορά θα ήταν που θα σφύραγαν έτσι;
Η αδικία είναι πλέον συνηθισμένο φαινόμενο στο Σαββατοκύριακο του κάθε ΠΑΟΚτσή. Εδώ και 10 χρόνια. Επειδή όπως είπε ο Τούντορ ορθά: «Κάποιο αποφασίζουν να μας κάνουν πλάκα τις ζωές μας. Παίζουν με μας».
Κάθε χρόνο θερίζουν τις ελπίδες και τα όνειρά μας για διεκδίκηση τίτλων. Από τον Οκτώβρη. Δεν αφήνουν τους άλλους φιλάθλους να ελπίζουν, να παθιάζονται. Τον διώχνουν από το γήπεδο. Γιατί κακά τα ψέμματα αν η ομάδα σου είναι 30 βαθμούς πίσω από τον πρώτο, χάνεται και η όρεξη. Τι να δεις;
Αυτοί οι 50-100 (δε ξέρω πόσοι ακριβώς) που μπήκαν μέσα, δεν ξύπνησαν μια μέρα για να πουν, δεν έχω τι να κάνω άρα ας πάω Τούμπα να κάνω επεισόδια και να συλληφθώ. Μαζοχιστές είναι; Η βία στα γήπεδα γεννιέται με την αδικία στους αγωνιστικούς χώρους. Τρελαίνεσαι. Σου παίρνουν το δικαίωμα να διεκδικήσεις το οτιδήποτε και το θεωρούν ιδιοκτησία τους. ''Και τι θα γινόταν αν έληγε 2-2'' ακούω γαύρους που ερωτούνε.
Τι θα γινόταν αν ο Ράμος δεν ισοφάριζε τον τελικό Τσάμπιονς Λιγκ στο 90' με κεφαλιά; Ο Ρόμπερν με την Ντόρντμουντ ένα χρόνο πριν; Η Ελλάδα στο Μουντιάλ του 2014; Ρωτάω εγώ...
Γιατί να μη λήξει 2-2; Και άμα έληγε 1-2 και κανονικά διεξάγονταν ο ημιτελικός στο Καραϊσκάκης και νικούσα 0-1; Θα έλεγες μετά τι θα γινόταν αν έληγε 2-2; Με το αν δεν κάνεις τίποτα.
Εν κατακλείδι ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι. Δε πήγαινε άλλο και καλά έκαναν οι 50-100 που σταμάτησαν την φαρσοκωμοδία. Καλά έκαναν που σταμάτησαν το θέατρο του παραλόγου. Καλά έκαναν γιατί η επιθυμία τους για την διακοπή του ματς, δε θα υπήρχε αν ο διαιτητής δεν την έτρεφε αυτήν με την 90λεπτη αδικία και σφαγή.







0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου