Υπάρχει και αυτή η κατηγορία ΠΑΟΚτσηδων που συνεχώς γκρινιάζει καθώς έτσι έχει μάθει. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει κάτι να κράξει, αυτός ο τύπος ΠΑΟΚτση θα βρει για ψύλλου πήδημα να γκρινιάξει.
Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε μια χ-ψ επαφή με αυτόν τον οπαδό. Που το αρέσει βρε αδερφέ να κλαίγεται και να διαμαρτύρεται συνεχώς. Το ξέρω, έχουμε γίνει γραφικοί με τέτοιου είδους άρθρα αλλά δεν γίνεται...Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση.
Το να έχεις απαιτήσεις και προσδοκίες από την ομάδα σου, δεν είναι παράλογο. Είναι έως ένα όριο φυσιολογικό και απολύτως δικαιολογημένο. Αλλά όταν υπερβούν τα όρια, τότε χάνουν οποιοδήποτε δίκιο έχουν και καταντούν κουραστικοί και ενοχλητικοί.
Όταν γκρινιάζεις για τη φανέλα που δε σου άρεσε το σχέδιο, δεν αφορά απολύτως κανέναν. Είναι προσωπικό σου γούστο και μη τα βάζεις με τη ΠΑΕ ή τη Macron. Το όμορφο και το ωραίο είναι υποκειμενικό στον καθένα.
Χθες η ομάδα έφερε ισοπαλία στο φιλικό με τον Απόλλων Λεμεσού με μια κακή εμφάνιση ομολογουμένως αλλά είναι φιλικό. Ο Ίβιτς δεν προτίμησε να ανοίξει τα χαρτιά του καθώς υπήρχε κατάσκοπος του Άγιαξ στο γήπεδο και ήταν μια ευφυέστατη κίνηση στρατηγικής.
Τα φιλικά είναι ανεπίσημοι αγώνες. Γίνονται με σκοπό ο προπονητής να αρχίσει να βάζει τους παίκτες του σε ρυθμούς αγώνων και όχι προπονήσεων.
Τώρα ήρθε και η γκρίνια για τη μη επιλογή του Περέιρα για τον αγώνα κόντρα στον Άγιαξ. Δε ξέρει ο Ίβιτς, άφησε εκτός τον Φακούντο και άλλα τέτοια ακούγονται. Αν είναι δυνατόν. Ο Θεός ξέρει τι άλλο θα σκαρφιστούν για να γκρινιάξουν και να κράξουν την ομάδα.
Όσο υπάρχει ο ΠΑΟΚ, θα υπάρχει και η γκρίνια.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου