Αφήστε τους να μας υποτιμούν

«Το να είσαι φτωχός λύνεται, δεν είναι πρόβλημα. Το να είσαι φτωχός στο μυαλό είναι πρόβλημα και δε λύνεται με τίποτα» είχε πει κάποτε ο Αριστοτέλης Ωνάσης.

Οι Ολλανδοί σαν οπαδοί του ποδοσφαίρου τουλάχιστον είναι μικροκέφαλοι και ξερόλες. Δεν δέχονται εύκολα την ήττα. Τον αποκλεισμό. Στο μυαλό τους μέσα πιστεύουν ότι είναι οι ιδρυτές του ποδοσφαίρου. Αυτοί το φέραν στην Ευρώπη. Πως τώρα μια ομάδα από την Ελλάδα, την Ελλαδίτσα των 10.000.000 κατοίκων, θα αποκλείσει τον τιτανομέγιστο Άγιαξ;

Τον Άγιαξ των ευρωπαϊκών τίτλων; Τον Άγιαξ του Κρόιφ και του Φαν Μπάστεν; Αδιανόητο. Απίστευτο. Ουτοπικό. 

Οι τωρινοί παίκτες γνωρίζοντας ότι δεν είναι τίποτα μπροστά στους θρύλους του Άγιαξ, προσπαθούν με νύχια και με δόντια, να αποδείξουν το αντίθετο. τη προκειμένη χρονική στιγμή με δηλώσεις. Προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι αξίζουν περισσότερο από αυτό που είναι.

Κλαίει η μάνα του Πελέ. Απαξιώνουν με τον χειρότερο τρόπο το όνομα του Αίαντα. Ότι και να κάνουν γνωρίζουν ότι δεν έχουν καμία απολύτως τύχη. Δεν είναι μεγαθήριο πλέον η ομάδα στην οποία αγωνίζονται και φταίνε και οι ίδιοι.

Η ψυχολογία τους είναι στον πάτο και λυσσασμένα προσπαθούν να κρατήσουν τα προσχήματα. Να σώσουν τη κατάσταση. Να πείσουν τους οπαδούς τους ότι αξίζουν. Η αισιοδοξία είναι καλό πράγμα. Όταν ξεφεύγει από τα όρια παίρνει αρνητική τροπή η κατάσταση.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν αξίζουν τίποτα παραπάνω από τους παίκτες του ΠΑΟΚ. Το γνωρίζουν καλά. Υπερόπτες στις δηλώσεις τους υποτιμούν τον Δικέφαλο λες και απέδειξαν στο γήπεδο ότι είναι καλύτεροι.

Γελάει καλύτερα λένε όμως όποιος γελάει τελευταίος. Και τη τελευταία λέξη την Τετάρτη θα την έχει ο ΠΑΟΚ. Αφήστε τους να μας υποτιμήσουν. Να μας θεωρήσουν δεδομένους. Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Η ώρα του Αίαντα πλησιάζει. Η ταπείνωση που θα βγει εκτός θα είναι τεράστια. Θα ακουστεί σε όλη την Ευρώπη.

«Η μεγαλύτερη ολλανδική ομάδα, εκτός από έναν ελληνικό σύλλογο»

Όλα αυτά βέβαια αρκεί και εμείς να παίξουμε με χαμηλά το κεφάλι. Μυαλωμένα. Έξυπνα. Η πρόκριση ακόμη είναι στον αέρα. Στον αέρα της φλεγόμενης Τούμπας όμως. Εκεί όπου όλοι λυγίζουν. Φταίει η καυτή λάβα που πυρώνει το σίδερο του αντιπάλου. Τον τσαλακώνει όποτε θέλει λες και είναι ένα χαρτί.