Γύρνα πίσω να τους ''σκοτώσεις'' εσύ

Θυμάμαι τα χρόνια εκείνα και με πιάνει μελαγχολία. Δακρύζω γιατί ξέρω ότι η τότε ομάδα έπαιζε και πάλευε για τη φανέλα. Για τον Δικέφαλο στο στήθος. Δεν δίσταζαν να βάλουν τα πόδια τους στη φωτιά.
Εάν ο ΠΑΟΚ προκριθεί απέναντι στον Άγιαξ, θα είναι μια θεία δίκη. Μια λύτρωση για όλο τον ασπρόμαυρο λαό. Η εκδίκηση του Ίβιτς καταρχάς και το Βιεΐρινια ύστερα. Γιατί εκείνο το βράδυ, της 4ης Αυγούστου όλοι έδωσαν ότι είχαν για να περάσει ο ΠΑΟΚ.

Ο κόσμος το αναγνώρισε και για αυτό μετά το τελευταίο σφύριγμα ''αγκάλιασε'' τους παίκτες και τους ευχαρίστησε με ένα θερμό χειροκρότημα, επιβράβευσης και ενθάρρυνσης για τα επόμενα. Ο Πορτογάλος που ήταν έτοιμος να γίνει ήρωας του ΠΑΟΚ έπεσε στο χορτάρι της Τούμπας μη μπορώντας να πιστέψει την ευκαιρία που έχασε η ομάδα του.

Ήταν αυτός που με τη κεφαλιά μας έδωσε ελπίδες και πιστέψαμε όλοι πως θα περάσουμε στα play off. Δυστυχώς όμως η μοίρα έγραψε άλλα για τον Δικέφαλο. Ο Αντρέ τους χρωστάει κάτι. Και αυτοί κάτι σε μας. Τη πρόκριση.

Αύριο όλος ο κόσμος του ΠΑΟΚ, που είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στις 21:45 θα έχει το μυαλό του και τη καρδιά του στο Άμστερνταμ. Μαζί με τα παλικάρια του Δικέφαλου που ταξίδεψαν εκεί για να δουν την ομάδα και να αλώσουν την ολλανδική πόλη.

Αύριο η μοίρα μας χρωστάει κάτι...