Ο προπονητής εμπνέει τους παίκτες

Για να δώσουν οι παίκτες το 100% των δυνατοτήτων τους πρέπει ο προπονητής να τους εμπνέει, να τους ωθεί η προσωπικότητά του.
Ότι δίνεις παίρνεις λέει ο σοφός λαός και δεν πιστεύω να ισχύει κάτι άλλο στη περίπτωση του αποτυχημένου στον ΠΑΟΚ, Ιγκόρ Τούντορ.

Κακά τα ψέματα ο Κροάτης έκανε πολλές γκάφες και οι περισσότερες από αυτές επηρέαζαν τους παίκτες, όμως εν τέλει αυτός έφυγε. Η περιβόητη φράση ''Ο Μυστακίδης και ο Πέλκας δεν είναι Ιντέγιε και Φορτούνης''.

Μετά πως να γίνεις πηγή έμπνευσης για τους παίκτες σου; Έτσι προσπαθείς να εμψυχώσεις τους παίκτες που σε κρατάν στη καρέκλα του προπονητή;

Μπορούμε να πάρουμε πολλές περιπτώσεις προπονητών που ενέπνευσαν τους παίκτες τους αν και δεν ήταν τοπ επιπέδου, και άλλες που ενώ ήταν παγκόσμιας κλάσης coach να μη μπορούν να κάνουν καλή δουλειά.

Όλα ξεκινούν από τη σχέση του προπονητή με τους παίκτες του. Δεν έχει μεγάλη σημασία σε πρώτο χρόνο η ποιότητα του ρόστερ αλλά η καλή επικοινωνία και το καλό κλίμα στα αποδυτήρια. Ο προπονητής έχει πολλούς ρόλους, και ένας εξ αυτών είναι να βρει τη χημεία μεταξύ των παικτών.

Ο προπονητής είναι που θα εμπνεύσει τους ποδοσφαιριστές του να παίξουν και να αγωνιστούν δίνοντας το 100%. Τρανό παράδειγμα η φετινή Λέστερ. Ο Ρανιέρι βρήκε τη χημεία των αποδυτηρίων, οι παίκτες ήταν σαν μια οικογένεια και χωρίς να έχει Αγουέρο και Οζίλ, αλλά Βάρντι και Μαχρέζ που έπαιρναν δύναμη από τον Ιταλό κόουτς, έφτασαν ως τη κορυφή.

Ελπίζω λοιπόν ο Ίβιτς να γίνει πηγή έμπνευσης για τους παίκτες του και χωρίς το μεγάλο όνομα αλλά με ταπεινότητα και χαμηλά το κεφάλι ο ΠΑΟΚ να κάνει επιτέλους μια σοβαρή σεζόν.