Γράφει ο Σταύρος Κόλκας
Eβλεπα χθες τον πέμπτο τελικό του μπάσκετ, ένα πρωτάθλημα για δύο με την βοήθεια κομπάρσων χρόνια τώρα. Ο Παναθηναϊκός είχε περισσότερες λύσεις, το ήθελε πιο πολύ, ήταν καλύτερος και κέρδιζε
Συμβαίνει καμιά φορά στον αθλητισμό να χάνεις κιόλας. Δεν παίζεις μόνος σου και ο άλλος καταβάλει μία προσπάθεια. Όμως αυτά δεν τα σηκώνουμε στον Πειραιά. Να κατακτήσει ο έξι φορές πρωταθλητής Ευρώπης τίτλο μέσα στο σπίτι μου; Όχι βέβαια, θα διακόψω το παιχνίδι.
Πόσο... ελληνικό ήταν το ότι ο Σφαιρόπουλος πήρε το μικρόφωνο και παρακαλούσε τους Τσουκαλάδες να φύγουν από το γήπεδο όχι γιατί θα έπρεπε να ντρέπονται για τα καραγκιοζλίκια που έκαναν, αλλά γιατί θα ξεκινήσουν με μείον βαθμούς στην επόμενη σεζόν.
Να έχεις πετύχει τόσα στη καριέρα σου και να πέφτεις σε αυτό το επίπεδο για να πείσεις τους κακομαθημένους με νομικά επιχειρήματα. Μα πόσο ελληνικό.
Ο Ολυμπιακός δεν είναι η πρώτη φορά φέτος που λειτούργησε έτσι. Στον πέμπτο τελικό του βόλεϊ τα ίδια και χειρότερα. Ο τελευταίος πόντος του Ντάντε έδωσε το έναυσμα να πεταχτούν στο τάραφλεξ του Ρέντη καμιά διακοσαριά καρεκλάκια, κροτίδες, καπνογόνα και να μη μπορεί να πανηγυρίσει μία ομάδα την παλικαρίσια κατάκτηση τίτλου. Ο ΠΑΟΚ μόλις είχε καταφέρει να πάρει τον τρίτο σερί τίτλο, όμως σημασία δεν έχει τι έκανε αυτός αλλά πως έχασε ο Ολυμπιακός.
Δεν τελειώνουν εκεί τα φετινά περιστατικά. Είχαμε και το ποδόσφαιρο. Όταν δεν έβγαιναν τα κουκιά, πήγε ο καημένος ο Πλατανιάς να παίξει στο Καραϊσκάκη. Και είχε την απαίτηση να κερδίσει. Τους αλήτες. Τραμπούκο πριν το παιχνίδι, τραμπούκο στο ημίχρονο, γύρισε η δουλειά. Πανηγύρισε η κερκίδα. Όλα καλά, ο Ολυμπιακός να κερδίζει και όλοι οι άλλοι να πάνε να ... μη πω τι.
Σε όλα τα παραπάνω σκηνικά, δεν χάθηκε κάτι λόγω διαιτησίας, δεν συνέβη το παραμικρό που να αναγκάζει τον φίλαθλο να δηλώσει αγανακτισμένος. Όλα ήταν αθλητικά. Και αυτό δεν μετράει στο λιμάνι. Δεν έχει κανένα νόημα το πώς χάνεις. Μόνο το ότι χάνεις.
Αν αντιστρέψω τα γεγονότα, θα θυμηθώ πως μετά την περυσινή κηδεία στο ΟΑΚΑ με χαμένα παιχνίδια σε νεκρό χρόνο μάλιστα, δεν άνοιξε μύτη. Επίσης, αν πάει στο βόλεϊ, στον τέταρτο τελικό μας κατάπιαν μέσα στο Παλατάκι και δεν υπήρξε το παραμικρό πρόβλημα. Ναι για εμάς και τον μπασκετικό Παναθηναϊκό, υπάρχει και η ήττα. Δεν άνοιξε μύτη και στη Τούμπα τελευταία αγωνιστική των πλέι οφς που με κέρδισε η U20 του Παναθηναϊκού.
Για όλα τα παραπάνω βέβαια, δεν φταίνε οι Ολυμπιακοί, αλλά το τρισάθλιο και ελεεινό κράτος που τους χαϊδεύει τα αυτάκια και έχει οδηγήσει όλη τη κοινή γνώμη να θεωρεί δεδομένο πως αυτοί μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν.
Φταίνε οι τακτικοί δικαστές που τόσος αγώνας έγινε για να μπούνε στα αθλητικά όργανα και αυτοί βγάζουν αποφάσεις-παραγγελιές.
Φταίει το πολιτικό προσωπικό που τα παίρνει κάτω από το τραπέζι για να κάνει θελήματα και δέχεται να χρηματοδοτείται από τους προέδρους τους.
Φταίνε οι υπόλοιποι παράγοντες που ανέχονται πχ στο βόλεϊ να είναι πρόεδρος στη Λίγκα δικός τους άνθρωπος και 1,5 μήνα μετά τα όργια στου Ρέντη να μην έχει προχωρήσει ακόμη η εκδίκαση της υπόθεσης. Μπήκανε και σε αυτό το άθλημα να το διαλύσουν. Δεν τους έφταναν τα άλλα.
Φταίει η αστυνομία που προφανώς και έχει κάποιους στο pay roll τους για να δικαιολογούνται τα πάντα.
Περιμένω με αγωνία τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει κάποια δήλωση αποτροπιασμού για τα όργια στο Ειρήνης και Φιλίας. Έστω κάποια από τις μαριονέτες του. Θα προτιμούσα κάποιους από αυτούς που ακούστηκαν πρόσφατα για το σκάνδαλο στο Ερρίκος Ντυνάν.
ΥΓ Διάβασα κάπου πως ο Παναθηναϊκός σεβάστηκε τον αντίπαλό του και βγήκε στον αγωνιστικό χώρο και κάπου εκεί κόλλησαν και το να το κοιτάνε αυτό στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς να είμαι και ιδιαίτερα περήφανος που πήραμε τρεις βαθμούς έτσι στη Λεωφόρο, θα ήθελα να ρωτήσω αυτόν που το έγραψε αν θα έβγαινε με συν 5 για τον Ολυμπιακό και όχι με συν 17 για τον Παναθηναϊκό που ήταν χθες. Ας σταματήσουμε να γράφουμε βλακείες όλοι οι λάτρεις της βολικής ηθικής σε αυτή τη χώρα
πηγη:sdna
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου